Τολμάς να σβήσεις το φως;

[1 εβδομάδα μετά]

Αστυνομικό δελτίο:
Ο Π.Α. βρέθηκε απανθρακωμένος στο σπίτι όπου διέμενε .
Οι συνθήκες του θανάτου παραμένουν αδιευκρίνιστες, ενώ η αστυνομία δεν έχει αποκλείσει το ενδεχόμενο εγκληματικής ενέργειας.

                                                                                                                                                               

Στην αρχή νόμιζες ότι ήταν ιδέα σου.
Έστηνες αυτί, σχεδόν κρατούσες την αναπνοή σου.
Αυτό ήταν πάντα εκεί. Πάντα.
 Για την ακρίβεια, δεν ήταν. Ακουγόταν.
Στην αρχή άναβες το φως.
Έψαχνες παντού.
Κάτω από το κρεβάτι, πίσω από τις κουρτίνες, μέσα στην ντουλάπα.
Τζίφος.
Ξανάσβηνες το φως.
Αυτό ήταν εκεί.
Σε ποιόν να το πεις?
Κατάντησες να μην κοιμάσαι. Μόνο το άκουγες.
Μεσοτοιχία δεν υπήρχε, ούτε άλλος όροφος, οπότε αποκλείεται να ήταν οι γείτονες.
Είχες αρχίσει να τα χάνεις? Ήταν μέσα ή έξω από το κεφάλι σου?
 Εισπνοή-εκπνοή. Σταθερά. Και για την ακρίβεια πάνω από το κεφάλι σου.
Ακόμα δεν είχες διαβάσει Stephen King. Δεν έβλεπες θρίλερ, ούτε ήξερες για την αυθυποβολή.
Τι στο καλό??
 Κι αυτό εκεί. Μόλις έσβηνες το φως. Μόνο τότε.
Πόσο φοβόσουν?Δεν θυμάσαι.
Θυμάσαι όμως ότι ήρθε μια μέρα που έκανες μια σκέψη χειρότερη από το φόβο: ότι πρέπει να ζεις μ'αυτό. Πάντα.

Και τότε ήρθε η βοήθεια.
Όταν μίλησες γι'αυτό.
Κος Π.Α.
Πιθανότατα σήμερα να διαφωνούσες από ιδεολογικής απόψεως.
Πάντως η βοήθεια έπιασε.
Κι αυτό έφυγε ξαφνικά όπως ήρθε.
Μπορούσες να σβήνεις το φως ήσυχη.

                                                                                                                                                                 


Μερικές φορές, ακόμα και σήμερα, ανοίγεις τα μάτια ξαφνικά μέσα στη νύχτα.
Δεν ακούγεται τίποτα. 'Ολα είναι ήσυχα.
Κι είναι κι αυτή η μυρωδιά του καμμένου.