Αληθινή μυθοπλασία ή μυθοπλαστική αλήθεια;

Με υποδέχτηκε με χαρά στο νέο τους σπίτι. Είχαν λίγο καιρό που μετακόμισαν κι ακόμη της φαινόταν παράξενο που τέτοια εποχή εδώ φορούσαμε ακόμη καλοκαιρινά.
Καθίσαμε στην αυλή με το σκυλί να παίζει στα πόδια μας.
Πέντε τυπικές κουβέντες, μικρές γουλιές καφέ, ελαφριά αμηχανία.
Μου ζήτησε συγγνώμη που δε μιλούσε καλά τη γλώσσα και βούρκωσε.
Για λίγο δε μίλησε καμιά μας.
Ξαφνικά άρχισε να κλαίει σιγανά.
Ήθελα να της πω πολλά.
Ήθελα να της πω ότι δε χρειάζεται καν να αλλάξεις χώρα για να νιώσεις ξένος.
Έσκυψα λίγο προς το μέρος της και είπα: "See the sky? Greece, Poland same sky".
Mε κοίταξε για μια στιγμή και μετά πήρε αγκαλιά το σκυλί κι έκλαιγε δυνατά, με λυγμούς.
Κι εγώ από μέσα μου.